Mijn reis
Meer dan tien jaar zocht ik naar manieren om te repareren wat gebroken voelde van binnen. Yoga was niet de oplossing maar het was het eerste dat me leerde dat er niets gebroken was.
Van mijn tienerjaren tot eind twintig worstelde ik met zware depressie, paniekaanvallen en angst. Mijn reis naar herstel en zelfverbetering begon toen ik me op mijn twintigste verdiepte in zelfontwikkelingsliteratuur. Deze boeken gaven me waardevolle inzichten en handvatten waarmee ik uiteindelijk mijn depressie overwon.
Ondanks deze vooruitgang had ik nog steeds paniekaanvallen en een constante angst die mijn dagelijks leven beïnvloedde. Het raakte elk aspect van mijn leven. Ik wilde graag meer over mezelf leren en bleef proberen te groeien, maar ik had ook de neiging om mijn innerlijke worstelingen te vermijden. Ik richtte me vooral op het creëren van een naar buiten toe 'perfect' leven. Ook al had ik bereikt wat de maatschappij als succes ziet; van binnen zat ik vast.
Mijn eerste yogales werd een keerpunt.
Onder begeleiding van een yogalerares die later een goede vriendin werd, begon ik zachter te worden. Ik leerde ruimte te creëren tussen mezelf en mijn malende gedachten, om echt aanwezig te zijn in plaats van alleen maar na te denken over aanwezig zijn. Die eerste glimpen waren vluchtig, nauwelijks merkbaar, maar ze openden een deur waar ik sindsdien doorheen blijf lopen.
Wat ik uiteindelijk besefte was dat geen enkele externe verandering me kon geven waar ik naar zocht. Heling begon toen ik stopte met alles buiten mezelf te controleren en verbinding maakte met wat er van binnen gebeurde.
Naarmate ik me meer aan yoga wijdde, ontwikkelde ik mijn eigen routine en werd ik serieuzer over meditatie en spirituele ontwikkeling. Jarenlang verdiepte ik me in boeken, filosofie en verschillende ideeën, terwijl ik ook diverse therapieën uitprobeerde.
De volgende grote doorbraak kwam toen ik de diagnose posttraumatische stressstoornis (PTSS) kreeg, wat de onderliggende oorzaak van mijn worstelingen onthulde. Na bijna tien jaar mentale uitdagingen vond ik eindelijk verlichting door de juiste behandeling.
Na maanden van intensieve therapie, regelmatige yoga en meditatie, verschoof er iets. Ik ervoer een innerlijke stilte waarvan ik niet wist dat die voor mij mogelijk was. Dit ging niet over het toevoegen van routines aan mijn leven; het ging over een fundamentele verandering in hoe ik door het leven bewoog. Yoga werd mijn anker in alles wat ik doormaakte.
Mijn schoonzus introduceerde me aan een yogacursus, en naarmate ik me verdiepte in de filosofie achter yoga, ontdekte ik dat de ideeën diep bij me pasten. Terugkijkend op mijn leven realiseerde ik me dat ik onbewust altijd al aangetrokken was geweest tot precies deze concepten. Dit wekte een passie in mij en leidde ertoe dat ik yogadocent werd. Ik heb mijn Hatha Yoga opleiding afgerond bij een ashram in Nederland en blijf mezelf verder ontwikkelen.
Tijdens mijn tijd in de ashram gaf mijn leraar Omkar me de naam 'Disha', wat 'richting' betekent in het Sanskriet. De naam voelt als een weerspiegeling van mijn reis tot nu toe en mijn wens om anderen te helpen hun eigen pad te vinden naar vrede en zelfontdekking.